ساير احكام و آثار عارى و برى ، حتى از تبرى از اعداء اللّه . و به سبب هدايت او همه از صلحا و ابرار شدند و اين فضيلت بزرگى است كه از خصايص اوست . دوم : كمالات نفسانيه و صفات انسانيه كه در آن جناب بود از صبر و تقوا و رضا و تحمّل مشقت عبادت و سكون نفس و دوام اشتغال به ذكر خداى تعالى و هرگز در خانهء خود از اهل و اولاد و خدمتگزاران چيزى از حوايج نمىطلبيد ، مانند غذا در نهار و شام و قهوه و چاى و قليان در وقت خود با عادت به آنها و تمكن و ثروت و سلطنت ظاهره و عبيد و اماء ، و اگر آنها مواظب و مراقب نبودند و هر چيزى را در محلش نمىرساندند بسا بود كه شب و روز بر او بگذرد بدون آن‌كه از آنها چيزى تناول نمايد ، و اجابت دعوت مىكرد و در وليمه‌ها و مهمانىها حاضر مىشد لكن به همراه كتبى برمىداشتند و در گوشهء مجلس مشغول تأليف خود بودند و از صحبت‌هاى مجلس ايشان را خبرى نبود مگر آن‌كه مسأله پرسند جواب گويد . و ديدن آن مرحوم در ماه رمضان چنين بود كه نماز مغرب را با جماعت در مسجد مىكرد آن‌گاه نافلهء مغرب را كه در ماه رمضان كه از هزار ركعت در تمام ماه حسب قسمت به او مىرسيد مىخواند و به خانه مىآمد و افطار مىكرد و برمىگشت به مسجد به همان نحو نماز عشا را مىكرد و به خانه مىآمد ، و مردم جمع مىشدند . اول قارى حسن الصوتى با لحن قرآنى آياتى از قرآن‌كه تعلّق داشت به وعظ و زجر و تهديد و تخويف مىخواند به نحوى كه قلوب قاسيه را نرم و چشم‌هاى خشكيده را تر مىكرد آن‌گاه ديگرى به همان نسق خطبه‌اى از نهج البلاغه مىخواند آن‌گاه سيمى قرائت مىكرد مصايب ابى عبد اللّه عليه السّلام را . آن‌گاه يكى از صلحا مشغول خواندن ادعيهء ماه مبارك مىشد و ديگران متابعت مىكردند تا وقت خوردن سحر پس هريك به منزل خود مىرفت . و بالجمله : در مراقبت [ نفس ] و مواظبت اوقات و تمام نوافل ، و سنن و قرائت با آن كه در سن به غايت پيرى رسيده بود آيت و حجتى بود در عصر خود و در سفر حج ذهابا و ايابا با آن مرحوم بودم ، و در مسجد غدير و جحفه با ايشان نماز كرديم و در